धन्य हिरोनीमचे जीवन

धन्य जेरोनीमचे जन्मस्थान - डॅलमेशिया आणि पॅनोनियाच्या सीमेवर असलेले एक लहान शहर स्ट्रिडॉन [शहराचे स्थान अधिक अचूकपणे निश्चित करणे कठीण आहे कारण हे धन्य जेरोनीमच्या काळातच गोथ्सने नष्ट केले होते.].

पाश्चात्य चर्चच्या या महान वडिलांचा जन्म वेळ अचूकपणे ज्ञात नाही [या प्रश्नाचे निराकरण करणारे संशोधक, धन्य जेरोमीच्या जन्माच्या विविध कालक्रमानुसार तारखा दर्शवतातः 331, 342

इ. स. ३४६ साली इ. स. ३४६ साली इ. स. ३४६ साली इ. स. ३४६ साली इ. स. ३४६ साली इ. स. ३४६ साली इ. स. ३४६ साली इ. स. ३४६ साली इ. स. ३४६ साली इ. स. ३४६ साली इ. स. ३४६ साली इ. स. ३४६ साली इ. स. ३४६ साली इ. स. ३४६ साली इ. स. ३४६ साली इ. स. ३४६ साली इ. स. ३४६ साली इ. स. ३४६ साली इ. स. ३४६ साली इ. स. ३४६ साली इ. स. ३४६ साली इ. स. ३४६ साली इ. स. ३४६ साली इ. स. ३४६ साली इ. स. ३४६ साली इ. ३४६ साली इ. ३४६ साली इ. ३४६ साली इ. ३४६ साली इ. ३६६६ साली इ. इ. साली इ. ३६६६ साली इ. साली इ. साली इ. ३६६ साली इ. साली इ.

इरोनीमच्या आई-वडिलांची संपत्ती ही आहे की ते युरोप आणि सीरियामध्ये मोठ्या प्रमाणात प्रवास करण्यास सक्षम होते, त्यांच्याकडे निवडक लेखकांची लायब्ररी होतीः या सर्व गोष्टींसाठी निश्चितच मोठ्या प्रमाणात पैसे आवश्यक होते. ]; ते ख्रिस्ती होते आणि त्यांचा मोठा मुलगा

त्यांना कठोर ख्रिश्चन शिक्षण दिले.

"माझ्या पाळणापासूनच मी कॅथोलिक दुधावर पोसलो आहे", हेरोनिमने नंतर स्वतःबद्दल सांगितले, "आणि मी चर्चला अधिक समर्पित होतो, कारण मी कधीही धर्मद्रोही नव्हतो".

इरोनीमने घरूनच प्राथमिक शिक्षण घेतले, आणि त्याच्या शिक्षकांनी त्याच्या कठोर स्वभावा असूनही प्रतिभावान विद्यार्थ्याला विज्ञानाबद्दल प्रेम निर्माण करण्यास सक्षम केले. नंतर शिक्षणाचा अभ्यास पूर्ण करण्यासाठी आईवडिलांनी धन्य इरोनीमला रोमला पाठविले.

त्या काळाच्या परंपरेनुसार, शिकवणीत तर्कशास्त्र आणि मुख्य विषय म्हणून व्याकरण आणि वक्तृत्व समाविष्ट होते; धन्य जेरोनियम, याशिवाय, काही तत्वज्ञांच्या शिकवणीशी परिचित होते, परंतु विशेषतः तो वक्तृत्व अभ्यासात बराच वेळ घालवत असे; तो प्रसिद्ध न्यायालयीन वक्ते ऐकण्यासाठी न्यायालयांना भेट देत असे.

रोममध्येच, आपल्या तरुण वयात, हेरोनीमने आपल्या लायब्ररीची सुरुवात केली, जी नंतरच्या आयुष्यात त्याला खूप सांत्वन देत राहिली.

जगाच्या राजधानीत, मोहात आणि मोहात राहून, हेरोनीमच्या मनात एक दुःखद छाप पडली. त्याने स्वतः कबूल केले की, "युवापणीच्या गोंधळात" रोममध्ये त्याने अशुद्ध जीवन जगले, ज्यामुळे त्याला नंतर अनेक अश्रू आणि कटु पश्चाताप झाले.

पण या सर्व चुकीमुळे त्याच्या आत्म्यामध्ये लहानपणापासूनच निर्माण झालेली देवाची ज्योत नष्ट होऊ शकली नाही.

इरोनियमने आपल्या विश्वासातल्या बांधवांसोबत प्रार्थना करण्याचे काम सुरू ठेवले; तसेच रविवारी पम्माचियस आणि इतर सहकाऱ्यांसोबत रोमच्या आसपासच्या शहीदांच्या कबरींना भेट देण्याची त्यांची पद्धत होती.

(catacumbae) - अयोग्य जाळीने स्थित भूमिगत मार्ग आणि लेणीः रोम जवळ, नेपोल, सिरॅकुझ आणि माल्टा बेटावर कॅटाकोम्बे ज्ञात आहेत.

रोमच्या आसपासच्या कॅटाकोम्बे खूप मोठ्या आहेत. जर त्यांना सरळ रेषा काढता आली तर ती इटालियन द्वीपकल्पच्या लांबीइतकी असेल.

पहिल्या शतकाच्या ख्रिश्चनांसाठीही कॅटाकोम्बे हे धार्मिक सभांचे गुप्त ठिकाण आणि मृतांचे दफन करण्याचे ठिकाण होते: असे मानले जाते की ख्रिश्चनांनी या कारणासाठी भांडे मातीच्या उत्खननात तयार झालेल्या जुन्या बेबंद भूमिगत मार्गांचा वापर केलाः ख्रिश्चनांनी फक्त त्यांना पुढे नेले आणि विस्तारित केले.]

त्याला असं वाटत होतं की, तो जिवंतपणे कबरीत जात आहे.

इथं रोममध्ये, शिक्षण पूर्ण करण्यापूर्वीच, इरोनमने आपले जीवन बदलण्याचा निर्णय घेतला आणि एक नवीन, शुद्ध आणि चांगले जीवन सुरू केले.

[त्या काळात बाप्तिस्मा टाळण्याची प्रथा होती - बहुधा बाप्तिस्म्याने मागील आयुष्यातील पापांची भरपाई करण्याची इच्छा होती आणि काही प्रमाणात बाप्तिस्मा न घेण्याच्या वचनाची भंग न होण्याची भीती होती.

[हेरोनीचा अचूक बाप्तिस्मा कधी झाला हे माहित नाही, पण सत्य जवळ येण्यापासून हे मान्य आहे की तो बाप्तिस्मा घेताना तो सुमारे वीस वर्षांचा होता, आणि - त्याच्यावर किंवा पोप लिबेरीयावर या संकरणाची अंमलबजावणी केली होती.

३५२-३५६) किंवा त्याच्या मंडळीतील एक सदस्य.

रोममधून सुटल्यानंतर, धन्य जेरोनियमने गॅलियामध्ये एक मोठा प्रवास केला, बोनोझ, शाळेतील सहकारी आणि दुधातील भाऊ यांच्यासह.

या प्रवासादरम्यान, जेरोनियमने म्हटले आहे की, "राईनच्या अर्ध-बार्बर किनारपट्टीवर त्याने प्रथमच देवाची सेवा करण्याची इच्छा अनुभवली", म्हणजेच त्याच्यामध्ये मठात जागे होण्याची इच्छा निर्माण झाली.

इ. स. ३७२ च्या सुमारास धन्य जेरोनीम गॅलियाच्या प्रवासातून स्ट्रिडॉनला परतला. त्याचे आई-वडील आधीच मरण पावले होते आणि त्याच्यावर वारसा मालमत्तेची काळजी घेणे, त्याची बहीण आणि त्याचा धाकटा भाऊ पावलीकियन - जो त्याच्यापेक्षा वीस वर्षांनी लहान होता.

कदाचित या चिंतांमुळेच इरोनिमने जगापासून दूर जाण्याचा आपला हेतू पूर्ण केला, आणि तो फक्त अर्धवटच मठात राहून मठात राहण्यासाठी उत्सुक होता.

पॅनोनिया, नोरीकम, इस्ट्रिय, डॅलमेशिया] येथे अर्ध-मठवासी मंडळ बनले.

पण अचानक हे मंडळ विखुरले, जे जेरोनियमने अधूनमधून नमूद केले होते. तेव्हा जेरोनियमने पूर्वेकडे प्रवास केला, मुख्यतः जेरुसलेमला भेट देण्यासाठी, तसेच सीरिया आणि इजिप्तच्या भटक्यांना भेट देण्यासाठी.

या प्रवासामध्ये इनोकेन्टियस, निकायस, इलेओडोर, इवा आणि युवाग्रिया हे त्याचे मित्र होते, परंतु शेवटचा त्यांच्याबरोबर फक्त त्याच्या मूळ अंत्युखियापर्यंत गेला. त्यांनी फ्रॅकिया, बिफीनिया, पोंट, गलातिया, कप्पदोकिया आणि किलिकियामधून प्रवास केला.

अंत्ययात्रेच्या अडचणी, आश्रय देण्याच्या पराक्रमांसह, भक्त यात्रेकरूंच्या शक्तीला कमी पडले जेव्हा ते अंत्युखियाला पोहोचले, जिथे त्यांना युवार्गियाने उबदार आश्रय दिला, तेव्हा हिरोनीम आजारी पडला, आणि इनोकेन्टीस, धन्य पित्याच्या मोठ्या दुःखात मरण पावला; इला देखील मरण पावला.

या दुःखाने इरोनियमच्या आजारपणात वाढ झाली, जी 374 च्या वसंत untilतूपर्यंत बरीच काळ टिकली.

इरोनियम बरा झाल्यावर त्याने पवित्र शास्त्र अभ्यास करण्यास सुरुवात केली, जे त्याच्या मनात आधीच निर्माण झाले होते.

) या उद्देशाने तो प्रसिद्ध अपोलिनेरीयाकडून पवित्र शास्त्र स्पष्टीकरणाबद्दल संभाषण ऐकत होता [लाओडिकीयन बिशप अपोलिनेरीया, देवाच्या पुत्राच्या शिकवणुकीतील अॅरियन प्रथा नाकारण्यापुरते मर्यादित नसून (आर्यनवादबद्दल पहा.

(खाली) याच्या विरूद्ध असलेली स्थिती प्रस्थापित करण्याचा प्रयत्न केला; ही इच्छाच त्याला धर्मभ्रष्टतेकडे नेते.

ख्रिस्तामध्ये संपूर्ण मानवी स्वभावाची ओळख करून देण्यावर त्यांनी केलेल्या आरीयनच्या भरात, ख्रिस्तामध्ये संपूर्ण मानवी स्वभावाची ओळख करून देण्यावर अवलंबून, अपोलीनारियाने प्रभु येशूमध्ये मानवी व्यक्तिमत्व नष्ट केले.

मानसशास्त्रीय दृष्टिकोनातून, निकायची शिकवण त्याला अविश्वसनीय वाटली की ख्रिस्तामध्ये परिपूर्ण दैवी आणि परिपूर्ण मानवता एकत्र आली आहे. तो असा तर्क करतो की दोन गोष्टी, त्यांचे सर्व गुणधर्म टिकवून ठेवून, कधीही एक होऊ शकत नाहीत.

देव-मनुष्याच्या संकल्पनेची कल्पना त्याच्यासाठी अकल्पनीय होती. संपूर्ण मानवतेशी पाप जोडले गेले आहे, परंतु जर आपण ख्रिस्तामध्ये पाप विचार केला तर, जरी ते एक संधी असेल तर, त्याच्यासाठी मुक्तीचे कार्य अशक्य होते.

म्हणूनच, ग्रीक तत्वज्ञानी प्लॅटनच्या अनुयायी म्हणून, मानवी स्वभावाचे शरीर, प्राणी किंवा जीवनातील आत्मा (pykn) आणि अध्यात्मिक आत्मा, आत्मा (noys) मध्ये विभाजन करताना, अपोलीनारियाने असा विश्वास ठेवला की ख्रिस्ताने अवतार घेताना मानवी शरीर आणि आत्मा स्वीकारला, परंतु मानवी अस्तित्वाचा विशिष्ट भाग स्वीकारला नाही -

मानवी आत्म्याची जागा ख्रिस्ताने घेतली, कारण मानवी आत्म्याचा अर्थ स्वातंत्र्य आणि पापाची प्रवृत्ती आहे, मानवी आत्म्याने ख्रिस्तामध्ये दैवी लॉगोसची जागा घेतली, जी प्राण्यांच्या आत्म्याच्या सर्व वाईट वासनांवर राज्य करते.

३९० साली अपोलिनेरीयाचा मृत्यू झाला. ३६२ साली अलेक्झांड्रियाच्या परिषदेने अपोलिनेरीयाच्या धर्माचा निषेध केला. ३७५ साली, जेव्हा अपोलिनेरीयांनी चर्चपासून वेगळे होऊन स्वतःचा धर्म स्थापन करण्यास सुरुवात केली, तेव्हा रोममधील परिषदेने त्याचा निषेध केला; शेवटचा निषेध दुसरा सार्वभौम परिषदेने पुन्हा केला.

३७४ साली हेरोनीमने खल्किदोनच्या वाळवंटात (सीरियाच्या पूर्वेला) राहण्याचा निर्णय घेतला.

येथे तो जवळजवळ पाच वर्षे राहिला, कदाचित एखाद्या मठात राहून आणि कधीकधी त्याला वाळवंटातील एकांतवासात सोडून देऊन, त्याच्या वसतिगृहाचे कौतुक करून आणि इतरांना सल्ला देऊन, धन्य जेरोनियम, त्याच्या "लाइफ ऑफ पॉल द रेरिट्री" मध्ये दर्शविल्याप्रमाणे, त्याच वेळी विशेष आदर बाळगला, जो भक्तीच्या सीमेवर होता,

ज्यांनी वाळवंटात एकटे राहून डोंगराच्या गुहेत आश्रय घेतला, कधी कधी कित्येक वर्षे माणसाचा चेहरा पाहिला नाही, आणि फक्त जंगली प्राणी आणि गरुड त्यांच्या एकाकीपणात अडथळा आणतात.

या लेखात हेरोनीम यांनी खल्किदोनच्या वाळवंटात पाहिलेल्या दोन निर्वासितांचा उल्लेख केला आहे. त्यापैकी एकाने 30 वर्षे फक्त कांदाची भाकर खाल्ली आणि गलिच्छ पाणी प्यायले. दुसर्याचे एकमेव अन्न होते.

तो जिथे राहत होता त्या जुन्या तलावाच्या तळाशी.

प्रार्थनेने, उपवासाने, कष्टाने आणि शारीरिक श्रमाने, पवित्र हिरोनीम यांनी पवित्र शास्त्राच्या अभ्यासासाठी स्वतःला समर्पित केले. त्यांच्या स्वतः च्या लायब्ररी आणि त्यांच्या मित्रांच्या लायब्ररीचा वापर करून.

मुख्यतः युवग्रिया.

त्याच वेळी, एका यहूदी धर्मांतरितच्या मार्गदर्शनाखाली, त्याने हिब्रू भाषा शिकण्यास सुरुवात केली, ज्यामध्ये मुख्यतः जुन्या कराराच्या पवित्र पुस्तकांची पुस्तके लिहिली गेली होती.

इब्री भाषेतील अक्षरे आणि शब्दांचे संगीत नसलेले शब्द हे धन्य हिरोनीम यांना फारसे आवडत नव्हते, ज्यांनी शास्त्रीय साहित्यातील सर्वोत्तम कलाकारांचा अभ्यास करून आपले शब्द तयार केले होते.

या काळातच धन्य हिरोनीम यांचा एक विलक्षण स्वप्न पडला. तो म्हणतो, "माझ्या दुर्दैवी माणसा, मी सिसेरोन वाचण्याआधीच उपवास केला.

अनेक रात्रभर जागे राहिल्यानंतर, माझ्या पूर्वीच्या पापांच्या आठवणीने माझ्या हृदयापासून वाहणाऱ्या अश्रूंनंतर, मी सामान्यतः प्लॉटशी लग्न करतो.

जेव्हा मी जाणीव करून घेतली, तेव्हा मी संदेष्ट्यांना वाचण्यास सुरुवात केली, तेव्हा त्यांचे असभ्य भाषण मला त्रास देत होते, आणि मी माझ्या आंधळ्या डोळ्यांनी प्रकाश पाहू शकलो नाही, म्हणून मी विचार केला की हे माझ्या डोळ्यांचे नाही, तर सूर्याचे दोष आहे.

जेव्हा त्या प्राचीन सापाने मला फसवले, तेव्हा उपवासाच्या मध्यभागी, माझ्या थकलेल्या शरीराला माझ्या आत असलेल्या बियाण्यांचा ताप आला, आणि तो माझ्या अशक्त अवयवांवर इतका पोचला की माझी त्वचा माझ्या हाडांवर टिकली नाही.

दरम्यान, माझ्या अंत्यसंस्काराची तयारी सुरू होती, आणि माझ्या हृदयाची उष्णता माझ्या छातीच्या उष्णतेत कमी होते, आणि माझे संपूर्ण शरीर थंड होते, आणि अचानक मी दैवी न्यायाच्या न्यायालयापुढे आत्म्याने आश्चर्यचकित झालो होतो, जिथे प्रकाशाचा प्रवाह होता आणि देवदूतांच्या गौरवाचा तेज

मी माझ्या डोळ्यांना वर काढू शकलो नाही.

मी ख्रिश्चन आहे असं मी उत्तर दिलं. "तू खोटं बोलतोस", प्रश्नकर्त्याने उत्तर दिलं, "तू सिसेरोनियन आहेस, ख्रिश्चन नाहीस; कारण जिथे तुझा खजिना आहे तिथेच तुझं हृदयही आहे".

"मी लगेचच बेशुद्ध झालो आणि मारहाण केल्यामुळे (कारण त्याने मला फटके मारण्याची आज्ञा दिली होती) मला अधिक वाईट वाटले, मी प्रसिद्ध श्लोकाचा विचार केला, "नरकात तुला कोण कबूल करेल? " पण मी ओरडायला सुरुवात केली आणि फटके मारत मोठ्याने ओरडले, "माझ्यावर दया कर, प्रभु, माझ्यावर दया कर. "

अखेर, माझ्या आजूबाजूचे लोक न्यायाधीशाच्या पायावर गुडघे टेकून त्याला विनवणी करत होते की, माझ्या तरुणपणाची क्षमा कर आणि माझ्या चुकीचा पश्चात्ताप करण्याची संधी दे, आणि नंतर मला यातना दे, जर मी कधी मूर्तिपूजक साहित्याची पुस्तके वाचली तर.

मी स्वतः, ज्याला या मृत्यूच्या गरजेपेक्षा जास्त वचन द्यायचे होते, तो पश्चात्ताप करू लागला आणि त्याचे नाव पुकारत म्हणाला, "हे माझ्या देवा, जर मी कधी ते वाचले तर मला नाकारले जाईल.

या शपथेनंतर मला सोडण्यात आले आणि मी पुन्हा हवेच्या उंचीवर गेलो आणि सर्वांच्या आश्चर्यासाठी मी माझे डोळे उघडले, अश्रूंनी भरलेले होते की माझी भीती अगदी अविश्वासू लोकांनाही पटली. आणि खरंच, हा एक स्वप्न नव्हता किंवा एक साधा स्वप्न नाही ज्यामुळे आपण अनेकदा फसवले जाऊ शकतो.

मी ज्या न्यायालयासमोर उभा राहिलो होतो, ज्या न्यायालयाची मला भीती वाटत होती, तोच माझा साक्षीदार आहे, की मी पुन्हा कधीही या न्यायालयासमोर येऊ नये.

मी कबूल करतो की, माझ्या हातातील जखमांमुळे माझे हाडे ब्लेड झाले आहेत, जेव्हा मी उठलो तेव्हा मला सर्वात जास्त धक्का बसला होता, आणि आता मी मानवी पुस्तकांच्या तुलनेत दैवी पुस्तके अधिक उत्सुकतेने वाचत आहे".

खल्किदच्या वाळवंटातून, धन्य इरोनियम पत्रव्यवहार करून आपल्या जवळच्या लोकांशी संवाद साधत असे, ज्याचा उपयोग त्याने आस्तिक पराक्रमासाठी तीव्र आवाहन करण्यासाठी केला.

यासंदर्भात, धन्य हिरोनीम यांचे प्रेसिव्हर इलेओडोर यांना लिहिलेले पत्र विशेषतः प्रसिद्ध आहे.

मी तुला विनंती केली, पण तू मला ऐकले नाहीस. मी तुला शिक्षा केली, पण तू ऐकली नाहीस. हे निर्भय सैनिक, तू तुझ्या विश्वासघातकी घरात काय करतोस?

त्याच्या तोंडातून निघणारी तीक्ष्ण तलवार सर्व अडथळे नष्ट करते. आणि तू आपल्या खोलीतून लढण्यासाठी बाहेर पडतोस का?

जरी तुमचा लहानसा पुतण्या तुमच्या गळ्यात लटकला असेल, जरी तुमचे केस फाटलेले असतील आणि तुमचे कपडे फाटलेले असतील, जरी तुमची आई तुम्हाला तिचे स्तन दाखवत असेल, जरी तुमचे वडील दारावर पडलेले असतील, तरी त्याच्या शरीरावर कोरडे डोळे घालून धावून जा आणि क्रूसाच्या ध्वजाखाली धावून जा!

या प्रकरणात, एकमेव खरे पुत्रीय प्रेम क्रूर असणे आहे" चौथ्या शतकाच्या साठच्या दशकाच्या सुरुवातीस अँटिओकमध्ये एकाच वेळी दोन बिशप, मेलेटियस आणि पॉलिन, आले.

३८६), ज्याने आपल्या प्रभु येशू ख्रिस्ताला, देवाचा पुत्र, देव, एकमेव असणारा पिता नाही, तर निर्माण केलेला आणि म्हणूनच अनंतकाळचा प्राणी आहे, जरी तो सर्व सृष्टीतील सर्वात परिपूर्ण आहे.

ख्रिश्चन चर्चच्या इतिहासात एरियन म्हणून ओळखल्या जाणार्या या धर्मभ्रष्टतेचा निषेध पहिल्या विश्वस्त परिषदेत (३२५) करण्यात आला होता.

आणि देवाचा एकुलता एक पुत्र येशू ख्रिस्त जो पित्यापासून आला आहे, त्याच्यामध्ये आम्ही आहोत.

पित्याचे अस्तित्व, देवाकडून देव, प्रकाशापासून प्रकाश, खरा देव खरा देव, जन्माला आलेला, निर्माण न केलेला, एकुलता एक पिता, ज्याच्याद्वारे (मुलगा) सर्व काही झाले, जसे की स्वर्गात आणि पृथ्वीवर आहे "; त्याच धर्मांधता परिषदेच्या वडिलांनी शाप दिला.

पण नीकियातील चिन्हामुळे आरिअन धर्मामुळे निर्माण झालेला चर्चचा गोंधळ संपला नाही. आरिअन धर्माचे बिशप, जे मोठ्या संख्येने उपस्थित होते, त्यांनी त्यांच्या स्वाक्षर्यांसह परिषदेची श्रद्धा निश्चित केली, कारण ते ऑर्थोडॉक्स धर्माच्या सदस्यांच्या समजुतीचा आदर करणाऱ्या सरकारी अधिकाऱ्यांना घाबरत होते

या परिषदेच्या समाप्तीनंतर लवकरच राज्य सरकारला आपल्या बाजूने आणण्यात यश आले, आरियन नेत्यांनी त्यांच्या समर्थनासह, योग्य विश्वासाच्या रक्षकांशी भयंकर संघर्ष केला, चौथ्या शतकाच्या मध्यभागी त्यांनी त्यांच्या विरोधकांवर जवळजवळ पूर्ण विजय मिळवला.

] , कारण ते दोघेही त्याला आपला समर्थक मानतात, मेलेटियाने प्रत्यक्षात ऑर्थोडॉक्सच्या आशेवर ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठामपणे ठाम ठामपणे ठाम ठाम ठाम ठामपणे ठामपणे ठाम ठाम ठाम ठाम ठाम ठाम ठाम ठाम ठाम ठाम (

पण मेलेथियसची निवड एरियन लोकांच्या मदतीशिवाय झाली नव्हती, म्हणून ऑर्थोडॉक्स ज्वलंत लोकांनी, अंटोचियाच्या चर्चच्या महान इयरार्क यूस्टाफियसची प्रेमाने आठवण करून दिली [सेंट.

इव्हस्टाफिया 21 फेब्रुवारी रोजी साजरा केला जातो, या तारखेच्या खाली मिनियामध्ये त्याचे जीवन देखील ठेवले गेले आहे.] , अॅरियनच्या षड्यंत्रानुसार अन्यायाने खाली फेकले गेले होते, प्रेस्विटर पाव्हलिन यांच्या नेतृत्वाखाली मेलेटियापासून वेगळे झाले, ज्यांना 362 मध्ये बिशप म्हणून नियुक्त केले गेले.

३७६ साली याच अंत्युखियात आणखी एक तिसरा अपोलिनारिस्ट बिशप [अर्थात, अपोलिनारीस ऑफ लाओडिकिया यांचे धर्माभिमानी भ्रम सामायिक करणारा, वर पहा, पृष्ठ ४५१] विटालियस याला नियुक्त करण्यात आले.

पक्षांमधील मतभेद आणखी तीव्र झाले, ज्यात पवित्र त्रिमूर्तीच्या व्यक्तिमत्त्वाच्या सन्मान आणि समता या प्रश्नावर लक्ष केंद्रित केले गेले.

पावेलिनने पाश्चिमात्य धर्माचे सूत्र स्वीकारले होते. पाश्चिमात्य धर्माचे सूत्र हे "एक इपोस्टस [हे शब्द तीन व्यक्तींमध्ये समजले जात असे] " असे होते.

[म्हणजे व्यक्ती] या दोन्ही सूत्रधार एकाच गोष्टीचा अर्थ काढत होते, फक्त ते एकच विचार वेगवेगळ्या शब्दांत व्यक्त करत होते.

(त्याबद्दल खाली) - आम्ही श्रद्धापूर्वक घोषित करतो की एक अस्तित्व आणि तीन hypostases अस्तित्वात आहेत, परंतु त्यांच्या वर्णमालाची कमतरता उशिया आणि hypostases साठी स्वतंत्र अभिव्यक्ती देत नाही म्हणून त्यांना प्रोसोपॉन (चेहरा) शब्द प्रविष्ट करण्यास भाग पाडले जाते, जेणेकरून ते त्रिमूर्ती स्वीकारत नाहीत.

[अंत्युखियात मेलेटियन फाळणी आणि आरियन दंगलीमुळे निर्माण झालेला हा वाद त्याच्या शेजारी असलेल्या खल्किदोनच्या वाळवंटातही पसरला.

पोप दमास यांना लिहिलेल्या एका पत्रात [दमास हे ३६६-८४ मध्ये रोमन बिशप होते] त्यांनी या कारणांमुळे वाळवंटातल्या एकांतवासात झालेला गैरवर्तन दाखवून दिले आहे.

वाळवंटातील वस्ती.

एकीकडे शांततेच्या रक्षकांच्या मदतीने आर्यन वेडेपणाचा गोंधळ आहे. दुसरीकडे अंत्युखियातील चर्च, तीन गटांमध्ये विभागलेला [म्हणजे बिशप मेलेटियस, पॉलिन आणि विटालियसच्या समर्थकांवर] मलाही आपल्यात घेण्याचा प्रयत्न करीत आहे".

अण्णयातील वाद वाढत गेले आणि त्यांच्यामुळे धन्य जेरोम यांना त्रासही झाला.

दमास्कसला पाठवलेल्या पत्रांनंतर दोन वर्षांनंतर प्रेसिडेन्ट मार्क यांना लिहिलेल्या पत्रात, आशिर्वादित वडील म्हणतात, "मी पश्चिम आणि इजिप्तशी सहमत असताना ते मला धर्मांध का म्हणतात? मला वाळवंटातील एकही कोपरा सोडला नाही. मला दररोज माझ्या विश्वासाबद्दल विचारले जाते, जणू मी विश्वास नसलेल्या जन्मासारखा आहे.

मी त्यांना आवडत नाही; मी स्वाक्षरी करतो - ते माझ्यावर विश्वास ठेवत नाहीत. त्यांना फक्त माझ्यापासून दूर जाण्याची इच्छा आहे. मी जाण्यास तयार आहे. " आणि खरंच, लवकरच धन्य जेरोनियम वाळवंटातून अंत्युखियाला गेला, कदाचित आपल्या मित्र युवग्रियाकडे.

अंत्युखियात आशिष जेरोनीम पौलाच्या मंडळीत सामील झाला; शेवटच्याने त्याला प्रेसिस्टेर म्हणून नियुक्त केले. वर्णन केलेल्या कालावधीत अंत्युखियात राहणे आशिषच्या वडिलांसाठी आनंददायक नव्हते, कारण तो शांतता शोधत होता. म्हणून तो येथे फार काळ राहिला नाही; ग्रेगरी नाझीआन्झिन [सेंट.

चर्चचे महान वडील आणि सार्वभौम शिक्षक असलेल्या ग्रिगोरीयाचा जन्म सुमारे ३२९ साली कॅपपॅडोकियाच्या नाझियान्झच्या दक्षिणेस असलेल्या अरियान्झ येथे झाला.

ग्रिगोरीने एक स्वप्न पाहिले ज्याने त्याला आश्चर्यचकित केले आणि त्याला पुढील जीवनाचा मार्ग दर्शविलाः सुंदर कुमारीच्या रूपात पवित्रता आणि शुद्धता त्याच्याकडे आली, ज्याने त्याला त्याच्यामागे येण्यास आमंत्रित केले. सेंट ग्रिगोरीने कॅपपॅडोकियाच्या कैसरियामध्ये माध्यमिक शिक्षण घेतले, जिथे तो प्रथमच वॅसिलि ग्रेटला भेटला.

नंतर, शिक्षण पूर्ण करण्यासाठी, तो कैसरिया पॅलेस्टाईन, अलेक्झांड्रिया आणि अथेन्स प्रवास केला.

ग्रिगोरीची सर्वोत्तम आठवणी; येथे त्याने वॅसिलि ग्रेटशी मैत्री केली, आणि दोन मित्रांना "केवळ दोन मार्ग माहित होते - शाळा आणि ख्रिश्चन चर्च"; येथेच तो भविष्यातील सम्राट ज्युलियनशी परिचित झाला, ज्याने नंतर ख्रिस्ती धर्मापासून त्याच्या अपत्यासाठी दुर्दैवी प्रसिद्धी मिळविली.

इ. स. ३५७ साली, इ. स. ३५९ साली, इ. स. ३५७ साली, इ. स. ३५७ साली, इ. स. ३५७ साली, इ. स. ३५७ साली, इ. स. ३५७ साली, इ. स. ३५७ साली, इ. स. ३५७ साली, इ. स. ३५७ साली, इ. स. ३५७ साली, इ. स. ३५७ साली, इ. स. ३५७ साली, इ. स. ३५७ साली, इ. स. ३५९ साली, इ. स. ३५९ साली, इ. स. ३५९ साली, इ. स. ३५९ साली, इ. स. ३५९ साली, इ. स. ३५९ साली, इ. स. ३५९ साली, इ. स. ३५९ साली, इ. स. ३५९ साली, इ. स. ३५९ साली, इ.

ख्रिस्ताच्या वाढदिवसाच्या दिवशी त्याच्या वडिलांनी त्याच्या वडिलांनी ग्रेटर ग्रेगरी, इप. नाझियान्झा यांनी अचानक प्रेस्विटर म्हणून पदभार स्वीकारला. जेव्हा ग्रेगरीच्या वडिलांनी अर्ध-आर्यन चिन्हावर स्वाक्षरी केली आणि त्यामुळे ऑर्थोडॉक्स मंडळीला त्यांच्याविरूद्ध बळजबरी केली, तेव्हा सेंट ग्रेगरीने तिला बिशपशी समेट केला.

दरम्यान, वॅसिली ग्रेट, आधीच इप. केसरियन, जवळजवळ जबरदस्तीने त्याचा मित्र ग्रिगोरीला सासीमच्या बिशप म्हणून समर्पित केले. परंतु सेंट ग्रिगोरीने आपल्या वृद्ध वडिलांच्या मृत्यूपर्यंत 373 किंवा 374 च्या सुरूवातीस त्याच्या वडिलांच्या वकिली आणि सहाय्यक म्हणून बिशप म्हणून राहिले.

थोड्याच वेळातच, सेंट ग्रिगोरीची आई आणि बहिणीचा मृत्यू झाला. तेव्हा सेंट ग्रिगोरीने सेलेव्हिकियामध्ये सेंट फेक्ला मठात सुटका केली.

३८१ च्या मे महिन्यात, जेव्हा सम्राट फेओडोसियाने दुसरे सार्वभौम अधिवेशन बोलावले, तेव्हा सेंट.

ग्रिगोरी, सम्राट आणि लोकांच्या इच्छेनुसार, कॉन्स्टँटिनोपलच्या बिशपच्या रिक्त कॅफेड्रावर निवडून आले; सोबतीच्या वडिलांनी ही निवड निश्चित केली.

अंटिओकियातील मेलेटियन फादर्स यांच्यातील मतभेदांमुळे सेंट ग्रिगोरीयाला आपल्या मायदेशी परत जाण्यास भाग पाडले गेले, जेथे तो एकांतवासात वेळ घालवत होता आणि साहित्यिक कार्यांसह व्यस्त होता; येथेच तो 389 मध्ये मरण पावला.

ग्रिगोरीने अनेक लेख लिहिले: 45 शब्द, 243 पत्रे आणि कवितांचा संग्रह.

त्रिमूर्ती आणि प्रभु येशू ख्रिस्ताच्या चेहऱ्याबद्दल.] , चर्च शिक्षक म्हणून, धन्य जेरोनियम कॉन्स्टँटिनोपलला गेला, ज्याचे बिशप त्या वेळी सेंट ग्रिगोरी होते.

नंतर, धन्य जेरोनियमने पवित्र ग्रंथाच्या अभ्यासासाठी मार्गदर्शन करणाऱ्या संत ग्रिगोरीचे किती ऋणी आहेत हे वारंवार सांगितले.

येथे कॉन्स्टँटिनोपलमध्ये, धन्य जेरोनियम ख्रिश्चन धर्मशास्त्रज्ञ-तत्वज्ञ ग्रिगोरी नीस्की यांची भेट घेतली, ज्याने त्याला पवित्र त्रिमूर्तीविषयीच्या ऑर्थोडॉक्स शिकवणीच्या विरोधात पाप करणाऱ्या विधर्मी यूनोमिया यांच्याविरूद्ध नुकतेच लिहिलेले लेखन वाचले.

३८१ च्या अखेरीस, धन्य इरोनियमने आतिथ्यशील कॉन्स्टँटिनोपल सोडले आणि रोमला गेला, त्याच्या स्वतः च्या अभिव्यक्तीनुसार, "चर्चची गरज" म्हणून प्रेरितः असा विचार करणे आवश्यक आहे की धन्य इरोनियमला पोप दमास यांनी रोममध्ये दुर्दैवी मेलेटियन फाळणीच्या प्रकरणांवर एक परिषद बोलावली होती.

अँटिओकियाच्या चर्चला आणि मेलेटियसच्या मृत्यूनंतर.

कॉन्स्टँटिनोपलमधील द्वितीय सार्वभौम परिषदेने [इम्परर फेओडोसियस द ग्रेटच्या काळात ३८१ साली] मेलेटियसच्या मृत्यूनंतर त्याच्या जागी फ्लेव्हियन याला निवडले; तर पोपाने पाश्चात्य बिशपंसह पावेलिनला पाठिंबा दिला, जो मेलेटियसच्या काळातही अँटिओकियाचा बिशप होता.

या मतभेदाचे कारण हे आहे की पाश्चात्य बिशप (ल्युसिफर, सार्डिनिया बेटावरून इ.

म्हणूनच जेव्हा मेलेटियसच्या मृत्यूनंतर त्याच्या उत्तराधिकारीची चर्चा झाली, तेव्हा परिषदेच्या वडिलांनी पावेलिनला पश्चिमाने पाठिंबा दिला नाही, तर अँटिओकियाच्या चर्चचे अध्यक्ष फ्लावियन यांना निवडले, कारण त्यांनी योग्य म्हटले आहे की पूर्व आणि पश्चिम यांच्यातील पूर्व आणि पश्चिमच्या चर्चच्या कार्यात पूर्व हा स्वामी असावा.

दमास्कसच्या संमेलनाला पाश्चात्य चर्चनेच कारण ठरवले होते.

पवित्र जेरोनियम पौलिन आणि इपिफानियम यांच्यासह रोममध्ये आले [पॅलेस्टाईनच्या इलेव्हफेरोपोल जिल्ह्यातील एका गरीब यहूदी शेतकर्याचा मुलगा सेंट इपिफानियम दहा वर्षांचा अनाथ होता आणि त्याच्या वडिलांच्या जागी आलेल्या ज्यू कायद्याच्या शिक्षक ट्रिफॉनने त्याला दत्तक घेतले.

अंतिम इपिफॅनियनच्या मृत्यूनंतर, ख्रिश्चन धर्माचे शिक्षण घेतलेल्या आणि इनोक लुकियनने बाप्तिस्मा घेतलेल्या इपिफॅनियनने इजिप्तमध्ये सुरू केलेला इनोक जीवन सुरू केले. येथून परतल्यानंतर त्याने सेंट इलारियन पॅलेस्टिनीच्या मार्गदर्शनाचा वापर करून आपल्या मायदेशी एक मठ स्थापन केला. येथे सेंट इलारियनने इजिप्तमधील इपिफनियन मठात प्रवेश केला.

इपिफॅनियमने आर्कन्सशी लढा दिला, फारसी अग्निपूजा करणाऱ्यांना धर्माभिमुख करण्यासाठी पूर्वेकडे प्रवास केला. वरील सूचनांनुसार त्याला साठ वर्षांचा असतानाच सायप्रस बेटाच्या संपूर्ण महानगरपालिकेच्या शहराचे बिशप म्हणून निवडले गेले.

इ. स. ४०३ साली ९६ व्या वर्षी त्यांचा मृत्यू झाला. १२ मे रोजी चर्चने त्यांची आठवण करून दिली. चमत्कार आणि भविष्यवाणीची देणगी देऊन प्रसिद्ध, सेंट इपिफॅनियम एक शिक्षक आणि ऑर्थोडॉक्सचा संरक्षक म्हणून प्रसिद्ध आहे.

त्याचे लेखन बाकी आहे, त्यातील प्रमुख लेख अंकोराट (अँकोर) आणि पॅनारी (घरातील औषधविक्रेते) आहेत. अंकोराटने दैवी व्यक्तींच्या एकात्मत्वाबद्दल, ख्रिस्ताच्या अवतार बद्दल, मेलेल्यांच्या पुनरुत्थानाबद्दल, अनंतकाळच्या जीवनाबद्दल आणि न्यायाबद्दल शिकवण मांडली आहे.

ख्रिस्ताच्या जन्मापूर्वीच्या २० धर्मविरोधी आणि ख्रिश्चन काळातील ८० धर्मविरोधी धर्मांचा इतिहास आणि खंडन यामध्ये आहे.

धर्मांधतेच्या इतिहासासाठी, हे पवित्र इपिफॅनियनचे लेखन नेहमीच सर्वात महत्वाच्या स्त्रोतांपैकी एक असेल. ], ज्यांना तो कॉन्स्टँटिनोपलमध्ये भेटला होता, जिथे ते रोमच्या मार्गावर होते. रोममध्ये धन्य जेरोनीमला लगेच पोप आणि सोबतीचे सचिव पद मिळाले.

चर्चच्या वडिलांनी आशिष इरोनिम यांना अपोलिनेरीयांच्या धर्मांधतेविरूद्ध विश्वासार्हतेची कबुली देण्याची जबाबदारी दिली होती.

पवित्र ग्रंथ, धन्य Hieronymus च्या सूचना वापरले, त्याच वेळी त्याच व्यवसाय त्याला प्रोत्साहन दिले.

रोममध्ये राहण्याच्या सुरुवातीच्या वर्षांमध्ये, धन्य जेरोनीम त्याच्या आस्तिक जीवनशैली, विद्वत्ता आणि वक्तृत्व यांच्यासाठी सर्वसामान्य आदर आणि व्यापक प्रसिद्धीचा लाभ घेतात. हे सांगणे पुरेसे आहे की धन्य वडील रोमन चर्चच्या कॅथेड्रलमध्ये पोप दमास्कसचे उत्तराधिकारी म्हणून उघडपणे ओळखले जात होते.

पण काही काळानंतर, धन्य जेरोमिन हा अत्यंत द्वेषाचा विषय बनला. ख्रिस्ती परिपूर्णतेपर्यंत पोहोचणे हे जग आणि शरीरापासून पूर्णपणे मुक्त होण्याशिवाय शक्य नाही, असे त्याचे ठाम मत, केवळ विदेशीच नव्हे तर अनेक ख्रिश्चनांना त्याच्यापासून दूर नेले.

या घटनेचा फायदा त्या काळातील समाजातील काही वाईट सदस्यांनी घेतला आणि या शिष्यवर ढोंगीपणाचा आरोप करून त्याच्याबद्दल सर्व प्रकारची खोटी माहिती पसरवली.

आशिर्वादित हिरोनीम यांनी ऑरिजनला दिलेला आदरही अनेकांना त्रास देत होता.

चर्चच्या अनेक उल्लेखनीय वडिलांना ओरिगेनच्या धर्मशास्त्रीय कार्याबद्दल आणि कर्तृत्वाबद्दल आदर होता; परंतु नंतर, तो जिवंत असतानाच, स्थानिक अलेक्झांड्रियाच्या दोन सभांमध्ये आणि मृत्यूनंतर - 543 च्या कॉन्स्टँटिनोपलच्या परिषदेत, त्याला धर्मांध म्हणून दोषी ठरविण्यात आले.

ओरिजनने आपल्या गैर-अर्थोडॉक्स मतांना अपरिवर्तनीय सत्य म्हणून व्यक्त केले नाही, तरीही ख्रिश्चन चर्चच्या शिकवणीतील अनेक सत्यांबद्दल ओरिजनने चुकीचे मत व्यक्त केले, ज्यामुळे काही जणांना मुख्य ख्रिश्चन शिकवणींमध्ये त्याची स्थिरता शंकास्पद वाटली.

आत्म्यांच्या पूर्व-अस्तित्वाबद्दल असमान शिकवण विकसित करून, त्याने ख्रिस्ताबद्दल चुकीचा विचार केला, असा विश्वास ठेवला की देवाने काही समान दर्जाचे आध्यात्मिक प्राणी निर्माण केले आहेत, जे दैवीपणा समजून घेण्यास आणि त्याच्यासारखे होण्यास सक्षम आहेत; यापैकी एक निर्माण केलेले आत्मा इतक्या ज्वलंत प्रेमाने दैवीपणाकडे झुकले की

ऑरिगेनच्या मते, ही मानवी आत्मा आहे ज्याद्वारे देव-शब्द पृथ्वीवर अवतार घेऊ शकतो, कारण देवाचे थेट अवतार, त्याच्या चुकीच्या मते, अकल्पनीय आहे.

देव-शब्दच्या अवतार आणि जग आणि मनुष्याची निर्मिती या विषयावरील धर्मांध दृष्टिकोनातून, ओरिजनने ख्रिस्ताच्या मृत्यूचा गैर-अर्थोडॉक्स अर्थ देखील समजला, तो अध्यात्मिक जगात पुन्हा पुन्हा घडत असलेल्या एखाद्या गोष्टीचे प्रतिनिधित्व करतो आणि तेथे देवदूतांना मुक्त करण्याचे कार्य करतो आणि तारणाच्या कार्यात खूप जास्त कार्य करतो.

आपल्या निसर्गाच्या सामान्य शक्तींचा.

पुनरुत्थान आणि भविष्यातील जीवनाबद्दलच्या आपल्या शिकवणीच्या काही बाबींमध्ये ओरिगेन चुकीचा विचार करीत होता, जसे की सैतान वाचू शकतो आणि पवित्र शास्त्रातील व्याख्यामध्ये पवित्र शास्त्रातील ऐतिहासिक अर्थाने खूप काही समजले.

पण, कोणत्याही परिस्थितीत, ऑरिगेनची चर्चसाठीची सेवा अधिक महत्त्वपूर्ण आहे आणि त्याच्या चुका लपवते.

त्यांच्या शाळांमध्ये त्यांनी अनेक उल्लेखनीय चर्च वडील आणि शिक्षक वाढविले, ज्यापैकी काही लोक ख्रिश्चन धर्माकडे वळले, ज्यात त्यांनी ज्ञान आणि तत्वज्ञानाला साम्य आणण्याचा प्रयत्न केला.

धर्मग्रंथांचे स्पष्टीकरण आणि मुख्य म्हणजे मूळ ग्रंथाचे पुनर्संचयित आणि शुद्धीकरण; ख्रिश्चन धर्माच्या शत्रूंपासून आणि धर्मांधांपासून संरक्षण करण्यासाठी ओरिगेन यांनी लिहिलेले लेखन देखील उल्लेखनीय आहे.

डेकियाच्या छळात, ओरिगेनला ख्रिस्ताचा शूर कबूलकर्ता म्हणून गौरव मिळाला, 254 मध्ये टायरमध्ये सत्तर वर्षांचा वृद्धाचा मृत्यू झाला.

अशा प्रकारची शत्रुत्वाची वृत्ती ज्याने धन्य जेरोमिनला त्याच्या स्पष्ट कर्तृत्वाबद्दलही दोष दिला [उदाहरणार्थ, पोप दमासच्या वतीने धन्य जेरोमिनने केलेल्या लॅटिन भाषांतराच्या पुस्तकांची आवश्यक आणि उपयुक्त पुनरावृत्ती.

पवित्र शास्त्राचा भयंकर द्वेष केला गेला कारण त्याने ख्रिश्चनांना त्यांच्या आवडीच्या आणि आवडत्या पवित्र शास्त्राच्या अनेक शब्दांपासून वंचित ठेवले होते.

या ग्रंथांची किंमत वाढली आहे, परंतु दीर्घकाळ वापरल्यामुळे ते महाग झाले आहेत.] , ज्युलिया युस्टोखिया यांना कुमारिकेच्या संरक्षणाबद्दल लिहिलेल्या पत्रानंतर विशेषतः वाढली. हे पत्र 383 च्या आहे.

या ग्रंथात धन्य जेरोम यांनी आपल्या काळातील रोमन-ख्रिश्चन समाजातील आणि मुख्यतः धर्मगुरूंच्या नैतिक विघ्न आणि धार्मिक ढोंगीपणाचा निषेध केला आहे.

या पत्राने रोममधील सर्व ख्रिश्चनांना धन्य हिरोनीमच्या विरोधात सशस्त्र केले, विशेषतः "सर्व ख्रिश्चन, धर्मत्याग करणारे आणि ख्रिश्चन नावाचा द्वेष करणारे सर्वजण या पत्रात सक्रिय होते, कारण ते ख्रिश्चनांच्या सर्व वर्गांना, सर्व श्रेणींना, सर्व व्यवसायांना आणि संपूर्ण चर्चला बदनाम करते,

[त्याच्या पूर्वीच्या मित्र रुफिनने नंतर धन्य हिरोनीस याच्या दुर्दैवी पत्राबद्दल टीका केली] .

या चिठ्ठीमुळे उठलेल्या आक्रोशाच्या वादळात, धन्य जेरोनियमला त्याच्या आदरणीय आणि आदरणीय धार्मिक मित्रांच्या समाजात काही प्रमाणात शांतता मिळाली.

[उत्कृष्ट मूळचे मनुष्य.] आणि शाळेत आशिष इरोनियमचा सहकारी, ओसीयन, नंतर आशिष ऑगस्टिनचा मित्र [पश्चिम चर्चचे प्रसिद्ध वडील (मृत्यू.

४३० साली). ] , मार्सेलिन, नोटरी [राजाच्या दरबारातील सचिव] आणि एक अतिशय थोर माणूस [नंतर, सम्राट गोनोरियच्या इच्छेनुसार, मार्सेलिनने 410 साली कारफागेनच्या कॅथेड्रलमध्ये अध्यक्षता केली, जे डोनाटीस्ट्स आणि ऑर्थोडॉक्स लोकांशी सुसंवाद साधण्यासाठी बोलावले गेले होते. ] , आणि - प्रेस्विटर डोम्निओन.

या मित्रांची तुलना हेरोनीने दानिएल, हनन्या, अजर्या आणि मिसाईल यांच्याशी केली.

या सोसायटीमध्ये खालील थोर, धार्मिक आणि सुशिक्षित स्त्रियांचा समावेश होताः मेलानिया, अल्बिन आणि तिची मुलगी मार्सेला, लीया, असेला, तसेच पॉल आणि तिची मुलीः ब्लेझिला, यूस्टोखिया, पॉलिन, रुफिन; शेवटच्या कुटुंबाकडे धन्य जेरोनियम विशेष आवडत होता.

त्या काळातील नैतिकतेच्या अत्यंत घटनेमुळे धन्य जेरोमचा त्यांच्याशी संबंधित रोमच्या थोर आणि थोर स्त्रियांवर सकारात्मक प्रभाव विशेषतः महत्वाचा होता. त्याने सर्वोत्तम ख्रिश्चन जीवनाचे उदाहरण दिले, जे स्वतः साठी साक्ष देत होते; धन्य जेरोमच्या मंडळाचे नेतृत्व

त्याच्या भक्तीचा मुख्य उद्देश त्यांना पवित्र शास्त्र वाचणे आणि समजावून सांगणे हा होता, त्यांना एकनिष्ठ जीवन जगण्याचा निर्णय घेण्याचा प्रयत्न केला, कुमारी किंवा विधवा राहणे.

३८४ साली, पवित्र हिरोनीमचा उच्च संरक्षक, पोप दमास मरण पावला; त्याच्या जागी सिरिसियस, एक अज्ञानी आणि पवित्र हिरोनीमच्या कार्याबद्दल असमाधानकारक असलेला माणूस आला.

दमास्कसच्या मृत्यूनंतर सात महिन्यांनंतर आणि रोममध्ये तीन वर्षांच्या मुक्कामानंतर आशिर्वादित वडिलांना दमास्कस सोडून जाण्यास भाग पाडले गेले. त्यांनी आपला तरुण भाऊ पाव्ह्लिनियन आणि प्रेसिव्हर विन्सेटियस यांच्यासह तेथून निघून गेले.

बंदरापर्यंत पाठवणाऱ्या मित्रांना अलविदा केल्यानंतर, धन्य जेरोनियम "शाश्वत शहर" कायमचे सोडून जाण्यासाठी जहाजावर चढला.

या दुः खी विदाई दरम्यान, धन्य जेरोमिनला एकमेव सांत्वन मिळाले की "जर त्याला खोट्या आरोपाची लाज सहन करावी लागली असेल तर त्याला माहित आहे की वाईट बोलण्याद्वारे स्वर्गाचे राज्य मिळते . . . " आणि ख्रिस्ताच्या न्यायालयासमोर प्रत्येकजण जसा जगला तसा दिसून येईल.

पवित्र भूमीला भेट देण्याच्या उद्देशाने धन्य जेरोनीम यांनी रोम सोडले. त्या मार्गावर ते सायप्रस बेटावर थांबले, जिथे ते सलामीच्या बिशप सेंट इपिफॅनिया येथे आणि अँटिओकियामध्ये बिशप पाव्हलिनच्या उबदार छताखाली होते.

येथे अंत्युखियात पौल आणि युस्तखियाने आशिष जेरोनिमसला सामील केले होते. त्यांनी धर्मासाठी आपल्या रोमशी सर्व संबंध तोडले होते.

अंत्युखियातून पवित्र भूमीसाठी यात्रेकरू - पौला आणि युस्तखिया, तरुण कुमारिकांसोबत आणि विन्सेटियस, पावलिनीयन आणि काही भिक्षुंसोबत इरोनियम - एकत्र निघाले.

ते सार्पेथच्या पवित्र संदेष्ट्या एलीयाच्या बुरुजाला भेट देतात (3 राजा 17: 9) आणि टायरमध्ये त्या ठिकाणी वाळू काढतात जिथे पवित्र प्रेषित पौल गुडघे टेकले होते (प्रेषित 21: 3-5); कैसरीयामध्ये त्यांनी शतकपती कर्नेलियसच्या घराची तपासणी केली (प्रेषित 10: 10) आणि "सुवार्तिक" फिलिप्पच्या घरात लहान खोल्या, जेथे एकेकाळी, पवित्र दिवसांमध्ये

प्रेषितांची चार कुमारी मुली होत्या.

यरुशलेममध्ये, यात्रेकरूंनी ख्रिस्ताचा क्रॉस, त्याचे कबूल केलेला कबूल केलेला कबूल केलेला कबूल केलेला कबूल केलेला कबूल केलेला कबूल केलेला कबूल केलेला कबूल केलेला कबूल केलेला कबूल केलेला कबूल केलेला कबूल केलेला कबूल केला गेला.

बेथलेहेममध्ये राहेलचे दफन झाले आणि तिच्या कबरवर एक स्मारक उभे केले (उत्प.35:18-19). राहेलची कबर अनेक शतकांनंतरही प्रसिद्ध होती (1 राजा 10: 2). स्थानिक यहूदी आणि मुहम्मद आजही राहेलच्या कबरेला खूप आदराने वागतात.

अरबी लोक या ठिकाणी पावसाच्या सुकाणूच्या वेळी प्रार्थना करण्यासाठी जमतात. ] , यात्रेकरू बेथलेहेमला पोहोचले [बेथलेहेमला जुन्या करारात महान यहुदी राजा दावीदचा जन्मस्थान म्हणून आणि नवीन करारात येशू ख्रिस्ताचा जन्मस्थान म्हणून ओळखले जाते.

यरुशलेमपासून दक्षिणेस दोन तासांच्या अंतरावर असलेल्या दोन डोंगरावर बेथलेहेमचे नाव आहे. हे शहर द्राक्ष बागांनी भरलेले आहे.

प्राचीन काळी त्याला एफ्राईम असे नाव देण्यात आले होते (मीखा ५ः२) हिब्रू शब्द "फळ देणारा" आहे. ख्रिस्ताच्या जन्मापासून बेथलेहेम हे सर्व ख्रिस्ती लोकांसाठी पवित्र स्थान बनले.

पॅलेस्टाईन ओस्मानियन (XV शतक) द्वारे व्यापलेल्या करण्यापूर्वी, बेथलेहेम अनेक वेळा पूर्णपणे नष्ट होते, आणि या वेळी तो पूर्णपणे संकुचित झाला, ज्यापासून तो केवळ XIX शतकाच्या सुरूवातीस सावरला. आता हे अर्धा ऑर्थोडॉक्स, अर्धा कॅथोलिक अरबी लोकसंख्या असलेले एक लहान शहर आहे.

गुहेच्या ठिकाणी एक मंदिर आहे; गुहा त्याच्या वेदीखाली आहे; भिंती आणि मजला संगमरवरी आहेत. पाच चांदीच्या दिवे प्रकाशात असलेल्या गुहेतील खोल खोलीला तारणाचे जन्मस्थान मानले जाते.

मजल्यावर एक चांदीचा तारा आहे ज्यावर लॅटिन भाषेत लिहिलेले आहेः Hic de Virginie Maria Jesus Christus natus est - येथे येशू ख्रिस्ताचा जन्म व्हर्जिन मारियापासून झाला. या ठिकाणापासून तीन पावले पुढे एक खाडी आहे, ज्यामध्ये ख्रिस्ताला ठेवले होते.

गुहेच्या उत्तर-पश्चिम दिशेने एक अरुंद भूमिगत मार्ग आहे, ज्यात सिंहासने आणि चर्च आहेत, तसेच गुहा आहे जिथे धन्य जेरोनीम दफन करण्यात आले होते.] .

ख्रिस्ताच्या जन्माच्या ठिकाणी, पवित्र आनंदाने, रक्षणकर्ता पौल म्हणाला, "मी एक पापी पापी आहे, मी त्या पाळणाचे चुंबन घेण्यास योग्य आहे ज्यात प्रभु लहान असताना रडला होता, ज्या गुहेत व्हर्जिन मरीयाने बाळाला जन्म दिला होता, त्या गुहेत प्रार्थना करण्यासाठी?

हे माझ्या देवाचे घर आहे, मी इथेच राहीन, कारण तारणकर्त्याने ते निवडले आहे".

बेथलेहेम नंतर, तीर्थयात्री "शेपाऱ्यांना सुवार्ता देणारा देवदूत" च्या चॅपलला भेट देऊन मृत समुद्राकडे गेले [मृत समुद्र - पॅलेस्टाईनच्या दक्षिण-पूर्व भागातील आतील खारट सरोवर; लिसन द्वीपकल्प मृत समुद्र दोन तलावांमध्ये विभागलेला आहे; तो भूमध्य समुद्राच्या पातळीपेक्षा 394 मीटर खाली आहे.

मृतसमुद्राचे पाणी इतके खारट आहे की त्यात मासे जगू शकत नाहीत, आणि पाणी इतके वजनदार आहे की त्यात पडलेले सेंद्रिय पदार्थ बुडू शकत नाहीत.

मृत समुद्राच्या आसपासची जमीन मोठ्या प्रमाणात मीठाने व्यापलेली आहे; परंपरेनुसार मृत समुद्राच्या जागी सिद्मची सुपीक दरी होती, ज्यात सदोम आणि गमोरा शहरे होती. ] गाझा आणि हेब्रोन मार्गे; नंतर यार्देनला भेट देऊन बेथेल, शिलो आणि नासरेथ [नासरेथ - इब्री.

एक लहान गावात, गालीलाच्या दक्षिणेस, तारणाच्या येण्यापूर्वी इतके कमी ज्ञात होते की, तो जुने करारातील पवित्र ग्रंथांमध्ये कधीही उल्लेखित नाही.

पण नव्या कराराच्या काळात नासरेथ हे गालीलमधील सर्वात प्रसिद्ध ठिकाण बनले आहे, कारण त्याच्याशी तारणाच्या जीवनातील अनेक घटना जोडल्या गेल्या आहेत. नासरेथ हा देवाच्या आईच्या वधूचा जन्मस्थान होता.

इजिप्तमध्ये, तारणाचा बालपण आणि तरुणपणा पार पडला; येथेच प्रभु मानवजातीच्या सार्वजनिक सेवेसाठी प्रवेश केल्यानंतर नाझारेथला कफर्णहूमच्या रहिवाशांच्या अविश्वासामुळे बदलण्यापूर्वी राहिला.

येशू ख्रिस्ताने आपले बहुतेक जीवन नासरेथमध्ये व्यतीत केल्यामुळे त्याला नासरेथ असे नाव देण्यात आले (मत्तय २ः३३).] ते गालीलाच्या समुद्रापर्यंत पोहोचले [गालीलाचे समुद्र किंवा गिनीसरेथचे सरोवर हे प्रभू येशू ख्रिस्ताचे उपदेश करण्याचे एक आवडते ठिकाण होते; हे त्याच्या प्रभूच्या अनेक भेटींमुळे स्मरणात आहे.

उदाहरणार्थ, मत्तय 4:13-17. 23-25; 8:23-24; 9:1-8; 13:1).] आणि फबोर पर्वत [फबोर पर्वत पॅलेस्टाईनच्या उत्तरेकडील गलीलात आहे; चर्चची परंपरा फार पूर्वीपासून फबोर पर्वताला रूपांतर पर्वता म्हणून ओळखते.] .

पॅलेस्टाईनमधून तीर्थयात्री इजिप्तला गेले [इजिप्त - पृथ्वीवरील पहिल्या देशांपैकी एक, नाईल नदीच्या दोन्ही बाजूंच्या आफ्रिकेच्या अरुंद किनारपट्टीवर आहे. ] , जेथे संपूर्ण महिना अलेक्झांड्रियामध्ये राहिला; येथे धन्य इरोनियमने आपल्या ज्ञानामुळे प्रसिद्ध सेंट जॅकबर्गचे ऐकले.

अलेक्झांड्रियाच्या प्रकाशनाच्या शाळेच्या शिक्षकाचे लेखन आंधळा डिडिम, कॅफेड्रलचे उत्तराधिकारी [धन्य जेरोनियम, त्याच्या बालपणीच्या घटनांबद्दल सांगत, डिडिमबद्दल पुढील गोष्टी सांगतात; जेव्हा अलेक्झांड्रियाला प्रसिद्ध निर्जन सेंट अँटोनियस आला, तो येथे कॉल केला होता.

आरीयन लोकांशी लढा देण्यासाठी अफाणसीम, तर दिदीम यांनी महान ध्येयवादीला भेट दिलीः शेवटचा, दिदीमच्या बुद्धी आणि ज्ञानाने आश्चर्यचकित झाला.

आणि जेव्हा दीदीमला कळले की अंधत्व ही त्याची परीक्षा आहे, तेव्हा अँटनी म्हणाला, "हे विचित्र आहे की तुम्ही माशी आणि मुंग्यांच्या देणग्या गमावल्याबद्दल दुःखी आहात, आणि केवळ संत आणि मुंग्यांनी मिळवलेल्या ज्ञानाचा आनंद घेत नाही.

प्रेषितांना" ] .

जेव्हा प्रवासी निट्रिया वाळवंटात पोहोचले [निट्रिया वाळवंट हे इजिप्तमधील इनोक्सचे आवडते ठिकाण होते; स्किथ वाळवंटच्या दक्षिणेस आहे. ] , त्यांना बिशप इसिडोरने "अनेक भिक्षूंच्या गर्दीने" भेटले.

३८६ च्या शरद ऋतूतील तीर्थयात्रींनी नाइट्रियाच्या निर्जन लोकांशी संवाद साधल्यानंतर बेथलेहेमला परतले.

बेथलहेममध्ये राहण्याचा निर्णय घेतलेल्या यात्रेकरूंसाठी, पौलाने महिला आणि पुरुष मठ बांधण्याचे काम केले; शेवटच्या ठिकाणी आशिष जेरोनीम यांचे आचार्य होते; त्यानंतर पौलाने आणखी दोन महिला मठ बांधले.

बांधकाम सुमारे तीन वर्षे चालले; या सर्व काळात पॉल आणि कुमारी आणि धन्य जेरोनीम आणि भिक्षुंनी कमी आरामदायक इमारतींमध्ये वास्तव्य केले.

मठ व्यतिरिक्त, पॉलाने एक विचित्र घर बांधले जेथे बेथलहेमला भेट देताना तीर्थयात्रींना मोफत आश्रय मिळाला, ज्यांची संख्या ख्रिश्चन जगातील गॅलिया, ब्रिटन, आर्मेनिया, पोंट, इथियोपिया आणि भारत यासारख्या दुर्गम ठिकाणांहूनही पवित्र भूमीत आली.

धर्मांधांव्यतिरिक्त सर्व भक्तांसाठी हे अतिथीगृह खुले होते; "जोसेफ आणि मरीया", धन्य जेरोनियम म्हणतो, "जर ते पुन्हा बेथलेहेमला आले तर त्यांना पुन्हा जागा नसणार नाही".

मोठ्या प्रमाणात आणि उदार धर्मादाय शेवटी पौलाच्या श्रीमंत वैयक्तिक संसाधनांना संपवले, जेणेकरून धन्य जेरोनिमला मठ समर्थनाच्या कार्यात आपला भाऊ पाव्ह्लिनियनला त्याच्या वैयक्तिक वारशाची विक्री करण्याचे आदेश देऊन डॅल्मेशियाला पाठविणे भाग पडले.

ख्रिस्ताच्या जन्माच्या गुहेच्या शेजारी असलेल्या गुहेत धन्य जेरोनिम स्वतः राहत होते. त्याला खाण्यायोग्य वनस्पतींसह भाकरी आणि पाणी प्यायचे होते. होय, हे दुर्मिळ अन्न धन्य वडील उपवासाच्या दिवशी सूर्यास्तानंतरच खातात.

तो आपल्या मठातील भिक्षुणींचे नेतृत्व करत होता आणि त्याच वेळी पौल आणि युस्तखिया यांच्या धार्मिक व्यायामांचे निरीक्षण करत होता, आणि पवित्र शास्त्रातील या किंवा त्या दुर्मिळ भागांबद्दल या शेवटच्या प्रश्नांनी त्याला खूप त्रास दिला.

इ. स. ४१० किंवा ४२९ मध्ये जन्मलेल्या सुल्पिसियो उत्तर (अक्विटानियाचा) हा वकील होता आणि नंतर पत्नीच्या मृत्यूनंतर ३९२ साली निवृत्त झाला.

बेझियरजवळील मठात; येथून 409 मध्ये तो मार्सेलला गेला. तो सेंट मार्टिन टूरस्कीच्या जवळ असल्यामुळे प्रसिद्ध आहे, ज्याचे जीवन त्याने तपशीलवार वर्णन केले आहे, परंतु ते पूर्णपणे सत्य नाही.

याव्यतिरिक्त, त्याने "इतिहास" (Historia) किंवा "पवित्र कालखंड (Chronica sacra) " लिहिले, जे दोन पुस्तकांमध्ये जगाच्या निर्मितीपासून घटनांचे वर्णन करते, जे आर 409 मध्ये समाप्त होते.

या ग्रंथात पवित्र हेरोनिम यांच्यासोबत सहा महिने गुहेत राहणाऱ्या एका ग्रंथातून असे दिसून येते की, हेरोनिम नेहमी वाचनात किंवा लेखनात व्यस्त राहिले आणि केवळ दिवसाच नव्हे तर रात्रीही विश्रांती घेत नव्हती.

या गुहेत, धन्य इरोनिमने स्वतःसाठी मोठ्या प्रमाणात ग्रंथालय एकत्र केले, मुख्यतः ओरिगेन, डिडिम, इरेनियस आणि युसेवियस केसरियन यांच्या कार्यापासून.

पवित्र शास्त्राचा अभ्यास आणि स्पष्टीकरणाच्या मुख्य व्यवसायाशी संबंधित, हेरोनीम यांनी हिब्रू भाषेचा अभ्यास केला, जो त्यांनी बेथलेहेममध्येही सुरू ठेवलाः हे अभ्यास तो एकतर रब्बी वाराणिनी, नंतर लिड्डा किंवा तिबिर्यादा येथील रब्बी यांच्याबरोबर करीत असे, आणि शेवटच्याने त्याच्या धड्यांसाठी उच्च शुल्क घेतले.

बायबलच्या पवित्र पुस्तकांची अस्सल भाषा जाणून घेण्याच्या इच्छेशिवाय, हिरोनीने हिब्रू भाषेचा अभ्यास केला, कारण ख्रिश्चनांच्या संदर्भातल्या ग्रंथांचा अर्थ वेगळा असल्याचा दावा करणाऱ्या ज्यू ख्रिश्चनांच्या उपहासाविरोधात तो खोटं बोलत होता

मूळ भाषेत.

बेथलेहेममध्ये आशिष जेरोनीमच्या वास्तवाचा काळ त्याच्या साहित्यिक कार्याचा उदय होता. विशेषतः पहिल्या दहा वर्षांबद्दल हे सांगायला हवे.

नंतर तापाने भरलेला, सामाजिक संकटांचा भीतीमुळे संपूर्ण पूर्व व्यापला गेला, जो हूनच्या आक्रमणाची वाट पाहत होता [धन्य हिरोनीमचे ओशनला 395 चे पत्र जतन झाले आहे, जेथे तो इतर गोष्टींबरोबरच सांगतो की संपूर्ण पूर्व हूनच्या आक्रमणाची वाट पाहत होता.

धन्य जेरोनियमला यापियामध्ये आपल्या भिक्षु आणि भिक्षुणींसाठी जहाजे तयार ठेवणे भाग पडले.

) यांनी बेथलेहेममध्ये पवित्र हिरोनीमचा शांततापूर्ण प्रवास बिघडवला.

पण त्याला विशेष दुःख त्याच्या वादविवादामुळे होते, ज्याचा तो त्याग करू शकला नाही आणि ज्याला तो बेथलेहेमच्या दुर्गम भागात खूप उत्साहाने करीत होता.

चर्चच्या शिकवणुकीशी सहमत नसलेल्या लोकांचा निषेध करत किंवा चर्चच्या चर्चेच्या विषयावर त्यांच्या मताशी सहमत नसलेल्या लोकांकडून त्यांच्यावर हल्ला होत असताना हे हेरोनीम यांनी आपले मत मांडले.

अशाप्रकारे, धन्य जेरोनियमने एका मुक्त विचारसरणीच्या याजक युविनियनविरूद्ध तीन निषेधात्मक पुस्तके लिहिली; त्याने युविनियनच्या शिकवणुकीतील खालील त्रुटी दर्शविल्याः 1) कुमारीत्व, विधवात्व आणि लग्न हे स्वतःच तितकेच तटस्थ आणि देवाला आवडणारे आहेत;

3) उपवास आणि देवाचे आभार मानून अन्न खाणे हे समान नैतिक वैशिष्ट्य आहे.

इ. स. ३९९ साली हेरोनीम हे ओरिगेन बद्दल प्रसिद्ध वादग्रस्त होते, जो जवळपास पाच वर्षे चालला.

या वादविवादादरम्यान, ज्याने धन्य हिरोनीमला अत्यंत त्रास दिला, तो अलेक्झांड्रियाच्या प्रसिद्ध शिक्षकाचा पूर्वीचा आदर करणाऱ्यापासून त्याच्या चुकीच्या गोष्टींचा तीव्र निषेध करणारा बनला; या वादविवादामुळे एकदाचे मित्र असलेल्या धन्य हिरोनीम आणि रुफिन यांच्यात अंतिम ब्रेकअप झाला.

आशिष ऑगस्टीन यांच्यातील पत्रव्यवहार अधिक यशस्वी ठरला, ज्याने आशिष ऑगस्टीनला खूप त्रास दिला. आशिष ऑगस्टीनला त्याच्या चुकीच्या मतावर विश्वास ठेवण्यास प्रवृत्त केले, ज्यामध्ये त्याने असे म्हटले होते की पवित्र शास्त्राचे इब्री भाषेतील भाषांतर अनावश्यक आहे कारण 70 भाषांतरकारांचे भाषांतर आहे.

दुसरीकडे, आशिर्वादित ऑगस्टीनने आशिर्वादित इरोनियमला त्याच्या 11 ते 15 वचनांच्या स्पष्टीकरणापासून शांतपणे दूर राहण्यास सांगितले.

गलाथियातील पत्र २ च्या अध्यायात, धन्य जेरोमिन यांनी सर्वोच्च प्रेषितांची कृती त्यांच्या उच्च प्रतिष्ठेला कमी करणाऱ्या आणि पवित्र शास्त्राच्या अधिकाराला धक्का देणाऱ्या कपटाने दर्शविली.

धन्य हेरोनिम हा मुख्यतः एक वैज्ञानिक मनुष्य होता आणि आपल्या साहित्यिक कृतींच्या रूपात एक समृद्ध वारसा सोडला.

या कादंबऱ्यांना विषय आणि स्वरूपाच्या आधारावर चार प्रकारांमध्ये विभागले जाऊ शकते: 1) डोग्माटिक-विवादात्मक; 2) नैतिक-अस्केटिक; 3) पवित्र शास्त्र स्पष्टीकरण आणि 4) ऐतिहासिक कामे.

डॉग्माटिक-विवादात्मक यांचा समावेश आहेः "पेलागियनविरूद्ध संभाषण" [पेलागियाने (V शतकातील विधर्मी) चर्चच्या मूळ पापाबद्दलच्या शिकवणीला नकार दिला, केवळ आदामाच्या पहिल्या वाईट उदाहरणाच्या अर्थाने समजले, परंतु आदामाच्या पापाच्या नंतर मानवी स्वभावाची पाप करण्याची प्रवृत्ती; त्याच वेळी तो नाकारला

आणि कृपेची शिकवण, देवाने माणसाला दिलेली एक विशेष शक्ती म्हणून; तो कृपेचा अर्थ निसर्ग आणि इतिहासातील सर्व चांगल्या गोष्टींचा प्रकटीकरण म्हणून समजतो, अस्तित्वाच्या वस्तुस्थितीपासून ते ख्रिस्ताद्वारे सर्वोच्च सत्याच्या प्रकटीकरणापर्यंत. ] (अंतिम 415 मध्ये लिहिलेले); "पुस्तक वि.

पवित्र मरीया" (रोम, 383); "विरोधी योविनियन (बेथलेहेम, 392) आणि "विरोधी Vigilianus" [नंतरचे संत आणि शहीद उपासना विरोधात उठला, मठ जीवन, मृतदेह उपासना विरोधात, चांगले काम, उपास आणि उपासना, आणि

आणि दानही करतो.

सामान्यतः तो त्याच्या काळात अस्तित्वात असलेल्या चर्च-धार्मिक जीवनाच्या सर्व प्रकारांविरूद्ध उठला, खऱ्या आणि खोट्या गोष्टींमध्ये फरक न करता.] .

या प्रकारची अनेक कामे ओरिगेनिस्टिक वादामुळे उद्भवली होतीः "अलेक्झांड्रियाच्या थेओफिलला पत्र", "जेरुसलेमच्या बिशप योहानविरूद्ध" [ओरिगेनचा समर्थक] (398-399 वर्षे).

"रुफिनच्या पुस्तकांविरूद्ध दोन अपोलोजी [अपोलॉजी - απολογία - संरक्षण] पुस्तके" (402), "रूफिनच्या ग्रंथाला तिसरे पुस्तक किंवा शेवटचे उत्तर" (402).

अँटिओकियाच्या चर्चमधील फाळणीमुळे झालेल्या दंगलींमध्ये धन्य आयरोनियमचा भाग असणे हे "ऑर्थोडॉक्सचा ल्युसिफेरियनशी वाद" (३७९ साली अँटिओकिया येथे) या पुस्तकाचे कारण होते.

ओरिगेनच्या "प्रारंभांबद्दल" (399 ई.) आणि डिडिमच्या "पवित्र आत्म्याबद्दल" या कादंबऱ्यांचा अनुवाद.

पवित्र इरोनीमच्या नैतिक-अस्केटिक कार्याला मुख्यतः त्याच्या पत्रांमध्ये अभिव्यक्ती मिळाली; त्यापैकी 120 अस्सल पत्रांचे अस्तित्व आहे.

पुढील पित्याचे पत्र विशेषतः शिकवण्या देणारे आहे; 14 व्या इलिओडोरला, एकांतवास जीवनाचे कौतुक; 22 व्या युस्टोखियाला कुमारिकेची प्रतिज्ञा राखण्याबद्दल; 52 व्या नेपोशियनला, पाळक सेवा आदर्श प्रतिमेच्या संबंधात मठातील गुणांविषयी; 58 व्या पावेलिनला, मठातील भिक्षूंना सूचना देऊन.

यामध्ये पवित्र इरोनिमने तयार केलेले उपदेशकांचे जीवन वर्णन देखील समाविष्ट केले जाऊ शकतेः पॉल ऑफ फिवेई (३७६), मल्खा-भिक्षु आणि सेंट इलारियन (दोघेही सुमारे ३७९ मध्ये लिहिलेले); इव्हस्टोकियाला १०३ व्या पत्रामध्ये पॉलची जीवनचरित्र आहे - इरोनिमची बेथलेहेमची सहचर.

पण ख्रिश्चन जगतासमोर खरोखरच अमर सेवा हीरोनीमने पवित्र शास्त्राच्या अभ्यासाच्या त्याच्या आवडीच्या क्षेत्राशी संबंधित कार्यांनी मिळवली. या प्रकारच्या हेरोनीमच्या कार्याचे विभाजनः 1) इसागोजिक, 2) फिलोलॉजिकल आणि 3) एक्झिजेटिकमध्ये केले जाऊ शकते.

इसागोजिक यांचे खालील कार्य आहेतः 1) "ज्यू नावांविषयी" - जोसेफ फ्लावियस, फिलोन आणि ओरिगेन यांच्या प्रभावाखाली तयार केलेले हे काम, जुन्या आणि नवीन करारामध्ये आढळणार्या वेगवेगळ्या स्वतः च्या नावांचे रहस्यमय-अल्लेगोरिक भावनांमध्ये स्पष्टीकरण आहे.

(अर्थात) पवित्र ग्रंथांची, जी वर्णानुक्रमाने आहेत.

इ. स. ३८० मध्ये धन्य इरोनीमने "बुक ऑन पोजिशन अँड नेम्स ऑफ ज्यूईक प्लेस" या शीर्षकाखाली एक लेख लिहिला. हा लेख पॅलेस्टाईनच्या स्थलांतर आणि पुरातत्वशास्त्रातील अभ्यासासाठी खूप महत्वाचा आहे.

"इब्री प्रश्न जेनेसिस" - धन्य हिरोनीम यांचे आणखी एक काम जेनेसिसच्या पुस्तकातील सर्वात कठीण भागांवर एक गंभीर टिप्पणी आहे, जे 70 "इटालियन", हिब्रू आणि ग्रीक भाषेच्या मजकूरांच्या तुलनात्मक अभ्यासावर आधारित आहे.

पवित्र इरोनीमच्या पानाशी संबंधित खालील कामे भाषाशास्त्रविषयक आहेत: लॅटिन चर्चमध्ये मोठ्या प्रमाणात वापरल्या जाणार्या परंतु अनेक त्रुटी असलेले "इटालियन" असे म्हटले जाणारे लॅटिन बायबलचे LXX भाषांतर त्याच्या काळात अस्तित्वात असलेल्या संपादनांद्वारे दुरुस्त करणे.

383 मध्ये पोप दमास्कसच्या आदेशानुसार धन्य जेरोनीमने या कामाला सुरुवात केली; सर्वप्रथम तो चार गॉस्पेल आणि नवीन कराराच्या उर्वरित पुस्तकांची दुरुस्ती करण्यात गुंतला; त्याने जुने करारातील पुस्तके दुरुस्त केली.

पोप दमासाच्या आदेशानुसार हे स्तोत्र तत्काळ धार्मिक प्रथांमध्ये लागू करण्यात आले आणि ते "रोमन स्तोत्र" म्हणून ओळखले जाऊ लागले.

नव्या कराराची पुस्तके, धन्य जेरोमिन यांनी सुधारित केली आहेत, जी आजही संपूर्ण पाश्चात्य कॅथोलिक चर्चमध्ये वापरल्या जाणाऱ्या बायबलचा भाग आहेत.

बेथलेहेममध्ये राहात असतानाच धन्य इरोनियमने "इटालियन मजकूर" आणि जुने करारातील पुस्तकांची दुरुस्ती पूर्ण केली, आणि हे काम त्याने पुन्हा ओरिगेनच्या हेक्साप्लामवर दुरुस्त केलेल्या सल्टीरीपासून सुरू केले. शेवटच्यांचे हस्तलिखित त्याने तिसर्या शतकात ओरिगेनच्या कैसरीयामध्ये सापडले.

[ओरिजिनच्या हेक्साप्लस ही सेंट ऑरिजिनच्या पुस्तकांची यादी आहे.

जुन्या कराराचे ग्रंथ, सहा स्तंभांमध्ये विभागलेले (ज्यामुळे त्याचे नाव देखील आहे): पहिल्या स्तंभामध्ये हिब्रू मजकूर हिब्रू अक्षरांसह; दुसर्यामध्ये - ग्रीक लिपीतील समान मजकूर, तिसर्यामध्ये - अकिलाचे भाषांतर, चौथ्यामध्ये - सिम्माख; पाचव्यामध्ये LXX स्पष्टीकरणकर्ते आणि सहाव्यामध्ये फेओडोटियन.

या ग्रंथाचा उल्लेख हिब्रू ग्रंथांपासून वेगळा आहे.] हा ग्रंथ "गॅलियन ग्रंथ" म्हणून ओळखला जातो कारण तो प्रथम गॅलियन चर्चमध्ये वापरला गेला आणि नंतर तो संपूर्ण पश्चिम चर्चमध्ये स्वीकारला गेला.

त्याच क्रमाने, धन्य जेरोनियमने जुन्या कराराचे इतर सर्व पुस्तक सुधारले, परंतु हे कार्य "एका माणसाच्या कपटाने", जसे की धन्य वडील स्वतः म्हणतात, अय्यूबच्या पुस्तकाशिवाय हरवले.

इब्री, "खल्दी", लॅटिन आणि ग्रीक भाषांचे जाणकार असल्याने आणि ओरिगेनच्या हेक्सापलसारख्या महत्त्वाच्या साहित्याचा वापर करून, धन्य जेरोनीमने जुन्या कराराच्या सर्व पवित्र पुस्तकांचे मूळ भाषेतील लॅटिन भाषांतर केले; तो त्रुटी दूर करू इच्छित होता

इटालियन भाषेतील.

इ. स. ३९० मध्ये हे काम सुरू केले आणि ४०५ मध्ये पूर्ण केले, जेव्हा वरुख, १ आणि २ मक्कावेस आणि सिरहाहोवचा मुलगा येशूचे ज्ञान या पुस्तकांच्या अपवाद वगळता संपूर्ण जुना करार अनुवादित झाला.

जवळजवळ सर्व पुस्तके हिब्रू मूळ पासून अनुवादित आहेत; फक्त टोविथ आणि इउदीफ "खल्दी भाषा" पासून अनुवादित आहेत, तर एस्तेर आणि डॅनियल पुस्तके काही भाग ग्रीक पासून.

आशिष हेरोनीम यांचे भाषांतर अपूर्ण होते कारण ते अत्यंत घाईघाईने केले गेले. उदाहरणार्थ, टोविटचे पुस्तक एका दिवसात, सोलोमनचे पुस्तक तीन दिवसात अनुवादित झाले, परंतु आशिष हेरोनीम यांचे भाषांतर अद्यापही त्याच्या अपूर्णतेसह सुंदरता, अभिव्यक्ती आणि अचूकतेनुसार अतुलनीय आहे.

आणि म्हणूनच हे आश्चर्यकारक नाही की ग्रेगरी ग्रेट [५९० सालापासून रोमन बिशप] च्या काळात हे भाषांतर लॅटिन चर्चमध्ये सर्वसाधारण वापरात आले आणि १३ व्या शतकात ते व्हल्गाटा या नावाने प्रसिद्ध झाले, म्हणजेच सर्व लोकांमध्ये प्रसारित केलेला अनुवाद.

आशिष जेरोनीमचे एक्झिजेटिक काम अनुवादित (ओरिगेनच्या होमिलीचे अनुवाद - 14 यिर्मया संदेष्ट्याचे, 14 इजकिएलचे, 2 गाण्याचे गाणे, 39 सुवार्तिक लूकचे) आणि त्याचे स्वतःचे आहेत; शेवटच्यापैकी हे समाविष्ट आहेः मॅथ्यूच्या सुवार्तेचे स्पष्टीकरण (398), अप.

गलाथियन्स, इफिसियन्स, तीता आणि फिलेमोन यांना पॉलची पत्रे, तसेच अपोकॅलिप्सिसचे स्पष्टीकरण. त्याच्या पत्रांमध्ये बरेच वेगळे स्पष्टीकरण पसरलेले आहेत.

धन्य जेरोनियमचे स्पष्टीकरण बहुतांश भागात फिलोलॉजिकल स्पष्टीकरण आहेत, जे बर्याचदा गूढ-अल्लेगोरिक स्वरूपाच्या संभाषणांमध्ये जातात; हे स्पष्टीकरण देखील मौल्यवान आहे कारण स्पष्टीकरणात ओरिगेन, अपोलिनेर आणि डिडिमच्या आता गमावलेल्या कामांतील उतारे जतन केले आहेत.

पवित्र इरोनियमचे ऐतिहासिक कार्य खालीलप्रमाणे संपले आहेः "युसेवियस केसरियनचे इतिहास" लॅटिन भाषेमध्ये अनुवादित केले, तसेच त्याचे थोडेसे पुनरावृत्ती आणि 378 पर्यंत चालू ठेवणे आणि "प्रसिद्ध पती बद्दल कॅटलॉग".

प्राचीन काळापासून जतन केलेले ऐतिहासिक साहित्य मर्यादित असल्याने, पहिल्या कार्याचे महत्त्वपूर्ण महत्त्व आहे.

मुख्यतः इव्हसेवियस केसरिअस्कीच्या लेखनाच्या आधारे तयार केलेले हे शेवटचे काम संपूर्ण ख्रिश्चन साहित्याचा एक सखोल ऐतिहासिक आढावा देते, जे फेओडोसियस मिनीच्या 14 व्या वर्षाच्या राजवटीत संपते.

त्यांच्या लेखनांबद्दलच्या माहितीसह, लेखक स्वतः चे जीवनचरित्र देखील समाविष्ट केले आहेः या पुनरावलोकनात धन्य इरोनियमने एक्झिगेटिक कार्यांकडे मुख्य लक्ष दिले आहे, ज्यामध्ये त्याने स्वतःचे काम देखील ठेवले आहे.

अलेरिकसच्या गोथ सैन्याच्या हल्ल्याखाली रोम पडताना (४१० साली) धन्य जेरोनीमला समकालीन व्हावे लागले. अनेक शतकांपर्यंत राज्य शक्तीचे जिवंत रूप असलेले "शाश्वत शहर" "भयंकर, गोंधळ, उपासमार आणि संकट, आग आणि रक्तपात" हे ठिकाण होते.

या भयानक काळात रोममध्ये धन्य हिरोनीमच्या जवळच्या व्यक्ती मारसेलिन आणि पाम्माचिया यांचा मृत्यू झाला.

जेव्हा रोमच्या पतनची बातमी धन्य हिरोनीमला पोहोचली, तेव्हा अचानक गडगडाट झाला आणि त्याला खूप दुःख झाले; शेवटच्या पत्रात त्याचा प्रतिध्वनी आला.

तो म्हणाला, "कोण विश्वास ठेवेल की रोम, जगातील विजयाची पायाभरणी करणारी, नष्ट होऊ शकते? की ती, राष्ट्रांची आई, त्यांची कबर देखील होऊ शकते? की पूर्व, इजिप्त, आफ्रिका या सर्व देशांमध्ये पूर्वीच्या जगाच्या राजाच्या तरुण आणि कुमारिकांची गर्दी भरली जाईल?

पवित्र शहर बेथलेहेमला दररोज हे पाहावे लागेल की, एकदा श्रीमंत आणि श्रीमंत असलेले दोन्ही नर व मादीचे तेजस्वी चेहरे त्यांच्या भिंतींकडे दरिद्री म्हणून येत आहेत". त्यांना मदत करण्यास असमर्थ असलेला धन्य जेरोम, त्यांच्या दुःखाचा अनुभव घेऊन त्यांच्याबरोबर अश्रू वाहतो.

पण ही अश्रू त्याच्या डोळ्यांतून निघालेल्या अश्रूंच्या तुलनेत कमी होती जेव्हा त्याला रोमच्या पराभवाची बातमी मिळाली आणि या जागतिक घटनेच्या भीतीची बातमी मिळाली: "माझा आवाज", तो त्याच्या आई मार्सेलाच्या मृत्यूबद्दल प्रिन्सिपियाला लिहिलेल्या पत्रात म्हणतो, "दबावलेला आहे, आणि रडणे मला सांगणे कठीण करते.

शब्द.

या शहराचा ताबा घ्या, ज्याने सर्व जगाचा ताबा घेतला होता, आणि ज्याने तलवारीने मारले जाण्यापूर्वीच भुकेने मारले गेले होते, आणि काही लोक कैदी म्हणून सापडले होते.

भूक लागलेल्या लोकांचा राग निंदनीय मानवभक्षणामध्ये बदलला: लोक एकमेकांचे अंग फाडत होते, आई आपल्या बाळाला वाचवत नव्हती", 411 मध्ये वृद्ध यज्ञाला एक नवीन परीक्षा आलीः बेथलेहेम बेदीनी-अरबांच्या भ्याड हल्ल्यामुळे भीतीने थरथर कापत होता आणि केवळ देवाच्या कृपेनेच समुदायाचे रक्षण झाले

धन्य हिरोनीमला विनाशापासून वाचवा.

अशाप्रकारे, सर्व संकटांतून, आपल्या सर्व मित्रांना मागे टाकून, धन्य जेरोमिनने आपले दिवस एकाकीपणात संपवले.

त्याचे सर्वात बाह्य स्वरूप त्याच्या पराक्रम, वंचितपणा आणि नुकसानीबद्दल साक्ष देत होतेः बर्याच काळापासून गडद मुरुमांनी रचलेल्या कपाळावर राखाडी केस; कमकुवत, पडलेले डोळे आणि पांढरे थकलेले चेहरे बर्याच अश्रूंचे चिन्ह होते.

पवित्र इरोनीमच्या अंधुक वृद्धापकाळात एकमेव तेजस्वी किरणे होती, ती म्हणजे बेथलेहेममध्ये लहान पौल आणि अल्बीना यांचे नातवंडे, ख्रिश्चन पत्नी, एक मूर्तिपूजक याजक, आणि त्यांची मुलगी मेलानिया. ते कदाचित मरणाच्या वयात असलेल्या वृद्धाचे डोळे बंद केले. धन्य इरोनीमच्या मृत्यूचे वर्ष निश्चितपणे ज्ञात नाही.

तथापि, प्रोस्पर ऑफ अॅक्विटाईनचे पुरावे जतन झाले आहेत, जे म्हणतात की धन्य आयरोनियमचा मृत्यू 30 सप्टेंबर 420 रोजी झाला.

बहुधा तो दीर्घकाळ आणि गंभीर आजाराने मरण पावला [२०२० च्या शेवटच्या नऊ महिन्यांत धन्य हिरोनीमचे एकही पत्र नाही हे लक्षात घेता हे समजले जाऊ शकतेः स्पष्टपणे आजारपणाने त्याला लिहिण्याची संधी गमावली होती. ]; त्याचे दफन झाले.

पौला आणि युस्तखिया यांच्याजवळ ख्रिसमसच्या ठिकाणी असलेल्या गुहेत.

इ. स. ६४२ साली धन्य जेरोनीमचे अवशेष बेथलेहेमहून रोममध्ये आणले गेले आणि माजियोर येथील देवाच्या आईच्या चर्चमध्ये ठेवण्यात आले; आता ते कुठे आहेत हे अज्ञात आहे. केवळ एक प्रामाणिक हात जतन झाला आहे जो रोममध्ये त्याच्या नावाच्या चर्चमध्ये आहे.

त्याच दिवशी आमच्या पवित्र पित्याची आठवण आहे योना, मॉस्को आणि संपूर्ण रशियाचे महानगरपालिकेचे, चमत्कार करणारे. त्याच दिवशी पावन फेओडोर सिकेओट, - बिशप अनास्तासिओपॉल (त्याचे जीवन पहा 22 एप्रिल).